Закон Рэспублiкi Беларусь "Аб зваротах грамадзян i юрыдычных асоб"

ЗАКОН РЭСПУБЛІКІ БЕЛАРУСЬ

18 ліпеня 2011 г. № 300-З

Аб зваротах грамадзян і юрыдычных асоб

Прыняты Палатай прадстаўнікоў 24 чэрвеня 2011 года
Адобраны Саветам Рэспублікі 30 чэрвеня 2011 года

Змяненнi і дапаўненнi: Закон Рэспублікі Беларусь ад 15 ліпеня 2015 г. № 306-З

 

ГЛАВА 1
АГУЛЬНЫЯ ПАЛАЖЭННІ

Артыкул 1. Асноўныя тэрміны, якія выкарыстоўваюцца ў сапраўдным Законе, і іх вызначэння

Для мэт сапраўднага Закона выкарыстоўваюцца наступныя асноўныя тэрміны і іх вызначэнні:

зварот – індывідуальная або калектыўная заява, прапанова, скарга, выкладзеныя ў пісьмовай, электроннай або вуснай форме;

заява – хадайніцтва аб садзейнічанні ў рэалізацыі праў, свабод і (або) законных інтарэсаў заяўніка, не звязанае з іх парушэннем, а таксама паведамленне аб парушэнні актаў заканадаўства, недахопах у рабоце дзяржаўных органаў, іншых арганізацый (службовых асоб) (далей, калі не вызначана іншае, – арганізацыя), індывідуальных прадпрымальнікаў;

прапанова – рэкамендацыя па паляпшэнні дзейнасці арганізацый, індывідуальных прадпрымальнікаў, удасканальванні прававога рэгулявання дачыненняў у дзяржаўным і грамадскім жыцці, рашэнню пытанняў эканамічнай, палітычнага, сацыяльнага і другіх сфер дзейнасці дзяржавы і таварыства;

скарга – патрабаванне аб аднаўленні праў, свабод і (або) законных інтарэсаў заяўніка, парушаных дзеяннямі (бяздзейнасцю) арганізацый, грамадзян, у тым ліку індывідуальных прадпрымальнікаў (далей, калі не вызначана іншае, – грамадзянін);

заяўнік – грамадзянін або юрыдычная асоба, якія падалі (якія падаюць) зварот;

пісьмовы зварот – зварот заяўніка, выкладзены ў пісьмовай форме, у тым ліку заўвагі і (або) прапановы, унесеныя ў кнігу заўваг і прапаноў;

электронны зварот – зварот заяўніка, які паступіў на адрас электроннай пошты арганізацыі або размешчанае ў спецыяльнай рубрыцы на афіцыйным сайце арганізацыі ў глабальнай камп'ютэрнай сетцы Інтэрнэт;

вусны зварот – зварот заяўніка, выкладзены ў ходзе асабістага прыёму;

індывідуальны зварот – зварот аднаго заяўніка;

калектыўны зварот – зварот двух і болей заяўнікаў па адным і тым ж пытанні (некалькім пытанням);

паўторны зварот – пісьмовы або электронны зварот, які паступіў ад аднаго і таго ж заяўніка па адным і тым ж пытанні ў адну і тую ж арганізацыю, у тым ліку накіраванае з другіх арганізацый, або заўвага і (або) прапанова, унесеныя ў кнігу заўваг і прапаноў адным і тым ж заяўнікам па адным і тым ж пытанні аднаму і тым ж індывідуальнаму прадпрымальніку, паступіўшыя на працягу трох гадоў з дня паступлення ў арганізацыю, да індывідуальнага прадпрымальніка першапачатковага звароту, калі на першапачатковы зварот заяўніку быў дадзены адказ (накіравана паведамленне);

кніга заўваг і прапаноў – дакумент адзінага ўзору, прызначаны для ўнясення заўваг (заяў і скарг) (далей, калі не вызначана іншае, – заўвагі) і (або) прапаноў аб дзейнасці арганізацыі, індывідуальнага прадпрымальніка, якасці якія вырабляюцца (якія рэалізуюцца) імі тавараў, якія выконваюцца работ, якія аказваюцца паслуг.

Артыкул 2. Сфера дзеяння сапраўднага Закона

1. Дзеянне сапраўднага Закона распаўсюджваецца на звароты грамадзян і юрыдычных асоб, у тым ліку якія паступілі ад юрыдычных асоб, на якія ўскладзены функцыі рэдакцый сродкаў масавай інфармацыі, за выключэннем зваротаў, якія падлягаюць разгляду ў адпаведнасці з заканадаўствам аб канстытуцыйным судаводстве, грамадзянскім, грамадзянскім працэсуальным, гаспадарчым працэсуальным, крымінальна-працэсуальным заканадаўствам, заканадаўствам, якое вызначае парадак адміністрацыйнага працэсу, заканадаўствам аб адміністрацыйных працэдурах, зваротаў работніка да наймальніка, а таксама іншых зваротаў, у дачыненні якіх заканадаўчымі актамі вызначаны іншы парадак іх падачы і разгляду.

2. Дзеянне сапраўднага Закона не распаўсюджваецца на перапіску дзяржаўных органаў пры выкананні імі функцый, ускладзеных на іх нарматыўнымі прававымі актамі.

Артыкул 3. Права заяўнікаў на зварот

1. Грамадзяне Рэспублікі Беларусь маюць права на зварот у арганізацыі шляхам падачы пісьмовых, электронных або вусных зваротаў, а таксама да індывідуальных прадпрымальнікаў шляхам унясення заўваг і (або) прапаноў у кнігу заўваг і прапаноў.

Юрыдычныя асобы Рэспублікі Беларусь, індывідуальныя прадпрымальнікі маюць права на зварот у арганізацыі шляхам падачы пісьмовай (за выключэннем заўваг і (або) прапаноў, якія ўносяцца ў кнігу заўваг і прапаноў), электронных або вусных зваротаў.

2. Якія знаходзяцца на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь замежныя грамадзяне і асобы без грамадзянства, прадстаўніцтва замежных арганізацый карыстаюцца правам на зварот нароўні з грамадзянамі Рэспублікі Беларусь і юрыдычнымі асобамі Рэспублікі Беларусь, калі іншае не вызначана Канстытуцыяй Рэспублікі Беларусь, законамі і міжнароднымі дагаворамі Рэспублікі Беларусь.

3. Права на зварот рэалізуецца заяўнікамі добраахвотна. Ажыццяўленне заяўнікамі іх права на зварот не павінна парушаць правы, свабоды і (або) законныя інтарэсы другіх асоб.

Артыкул 4. Прадстаўніцтва заяўнікаў пры рэалізацыі права на зварот

1. Грамадзяне рэалізуюць права на зварот асабіста або праз сваіх прадстаўнікоў. Асабісты ўдзел грамадзян пры падачы і разглядзе зваротаў не пазбаўляе іх права мець прадстаўнікоў, аднолькава як і ўдзел прадстаўнікоў не пазбаўляе грамадзян права на асабісты ўдзел пры падачы і разглядзе зваротаў.

Пісьмовыя і электронныя звароты ад імя недзеяздольных грамадзян падаюцца іх законнымі прадстаўнікамі. Вусныя звароты недзеяздольных грамадзян выкладаюцца на асабістым прыёме іх законнымі прадстаўнікамі.

Юрыдычныя асобы рэалізуюць права на зварот праз свае органы або сваіх прадстаўнікоў (далей, калі не вызначана іншае, – прадстаўнік юрыдычнай асобы).

2. Прадстаўнікі заяўнікаў пры падачы і разглядзе зваротаў могуць афармляць дзеянні, права на ажыццяўленне якіх маюць заяўнікі, у граніцах дадзеных ім паўнамоцтваў.

3. Прадстаўнікі заяўнікаў ажыццяўляюць свае паўнамоцтвы на падставе актаў заканадаўства, або актаў упаўнаважаных на тое дзяржаўных органаў, або даверанасці, аформленай у парадку, устаноўленым грамадзянскім заканадаўствам.

Артыкул 5. Гарантыі праў заяўнікаў

1. Службовыя асобы і іншыя работнікі арганізацый, індывідуальныя прадпрымальнікі і іх работнікі не маюць правы выдаваць звесткі аб асабістым жыцці грамадзян без іх згоды, а таксама звесткі, якія састаўляюць дзяржаўныя сакрэты, камерцыйную і (або) іншую якая ахоўваецца законам тайну, якія зрабіліся ім пэўнымі ў сувязі з разглядам зваротаў.

Не з'яўляюцца выдаваннем звестак, прызначаных у часткі першае сапраўднага пункта, напрамак зваротаў у арганізацыі ў парадку, устаноўленым часткай першай пункта 3 артыкула 10 сапраўднага Закона, а таксама запыт і прадстаўленне дакументаў і (або) звестак, неабходных для рашэння пытанняў, выкладзеных у зваротах, або якія прадстаўляюцца па патрабаваннях органаў дазнання, папярэдняга следства, судоў і ў іншых выпадках, прадугледжаных заканадаўчымі актамі.

2. Не дапускаецца ўшчамленне праў, свабод і (або) законных інтарэсаў заяўнікаў, іх прадстаўнікоў, членаў сямей заяўнікаў-грамадзян у сувязі з іх зваротам у арганізацыі, да індывідуальных прадпрымальнікаў.

3. Кіраўнікі арганізацый, індывідуальныя прадпрымальнікі нясуць персанальную адказнасць за неналежную работу са зваротамі.

Артыкул 6. Асабісты прыём

1. У арганізацыях праводзіцца асабісты прыём грамадзян, іх прадстаўнікоў, прадстаўнікоў юрыдычных асоб (далей – асабісты прыём). Пры вусным звароце прызначаныя асобы павінны прад'явіць дакумент, які сведчыць асобу. Прадстаўнікі заяўнікаў павінны прад'явіць таксама дакументы, якія пацвярджаюць іх паўнамоцтвы.

2. Службовыя асобы арганізацый, якія праводзяць асабісты прыём, а таксама работнікі арганізацый, упаўнаважаныя ажыццяўляць папярэдні запіс на асабісты прыём, не мець права адмовіць у асабістым прыёме, запісе на асабісты прыём, за выключэннем выпадкаў:

звароты па пытаннях, не якія датычацца да кампетэнцыі гэтых арганізацый;

звароты ў нявызначаныя дні і гадзіны;

калі заяўніку ў ходзе асабістага прыёму ўжо быў дадзены вычарпальны адказ на якія цікавяць яго пытанні;

калі з заяўнікам спынена перапіска па выкладзеным у звароце пытанням.

3. Кіраўнікі арганізацый і ўпаўнаважаныя імі службовыя асобы абавязаны праводзіць асабісты прыём не радзей аднаго разу ў месяц ва ўстаноўленыя дні і гадзіны. Інфармацыя аб часе і месцы правядзення асабістага прыёму, а пры наяўнасці папярэдняга запісу на асабісты прыём – аб парадку яе ажыццяўлення размяшчаецца ў арганізацыях у агульнадаступных месцах (на інфармацыйных стэндах, табло і (або) іншым спосабам).

Графік асабістага прыёму і парадак папярэдняга запісу на асабісты прыём ставяцца кіраўніком арганізацыі.

4. Пры часовай адсутнасці ў дзень асабістага прыёму кіраўніка арганізацыі асабісты прыём праводзіць асоба, якая выконвае яго абавязку. Пры часовай адсутнасці ў дзень асабістага прыёму іншай службовай асобы, якая праводзіць асабісты прыём, кіраўнік арганізацыі абавязаны забяспечыць своечасовае і належнае выкананне функцый часова адсутнай службовай асобы другой службовай асобай арганізацыі.

5. Калі на дзень асабістага прыёму даводзіцца дзяржаўнае свята або святочны дзень, аб'яўлены Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь нерабочым, дзень асабістага прыёму пераносіцца на наступны за ім рабочы дзень.

6. Пры правядзенні асабістага прыёму па рашэнні кіраўніка арганізацыі могуць прымяняцца тэхнічныя сродкі (аўдыёі відэазапіс, кінаі фотаздымка), аб чым заяўнік павінен быць паведамлены да пачатку асабістага прыёму.

7. Па рашэнні кіраўніка арганізацыі могуць быць арганізаваны выязны асабісты прыём, а таксама папярэдні запіс на такі прыём.

Артыкул 7. Правы заяўнікаў

Заяўнікі маюць права:

падаваць звароты, выкладаць доказы службовай асобе, якая праводзіць асабісты прыём;

знаёміцца з матэрыяламі, якія непасрэдна датычацца да разгляду зваротаў, калі гэта не закранае правы, свабоды і (або) законныя інтарэсы другіх асоб і ў матэрыялах не ўтрымліваюцца звесткі, якія састаўляюць дзяржаўныя сакрэты, камерцыйную і (або) іншую якая ахоўваецца законам тайну;

прадстаўляць дадатковыя дакументы і (або) звесткі або звяртацца з просьбай аб іх выпатрабаванні, у тым ліку ў электроннай форме, у выпадку, калі выпатрабаванне такіх дакументаў і (або) звестак не закранае правы, свабоды і (або) законныя інтарэсы другіх асоб і ў іх не ўтрымліваюцца звесткі, якія састаўляюць дзяржаўныя сакрэты, камерцыйную і (або) іншую якая ахоўваецца законам тайну;

адклікаць сваё зварот да разгляду яго па сутнасці;

атрымліваць адказы (паведамленні) на звароты;

абскардзіць ва ўстаноўленым парадку адказы на звароты і рашэнні аб пакіданні зваротаў без разгляду па сутнасці;

ажыццяўляць іншыя правы, прадугледжаныя сапраўдным Законам і іншымі актамі заканадаўства.

Артыкул 8. Абавязкі заяўнікаў

Заяўнікі абавязаны:

выконваць патрабаванні сапраўднага Закона;

падаваць звароты ў арганізацыі, індывідуальным прадпрымальнікам у адпаведнасці з іх кампетэнцыяй;

ветліва датычыцца да работнікаў арганізацый, індывідуальных прадпрымальнікаў і іх работнікаў, не дапускаць выкарыстанні нецэнзурных або зняважлівых слоў або выяўленняў;

своечасова інфармаваць арганізацыі, індывідуальных прадпрымальнікаў аб змяненні свайго месца жыхарства (месца знаходжання) або месца знаходжання ў перыяд разгляду звароту;

выконваць іншыя абавязкі, прадугледжаныя сапраўдным Законам і іншымі заканадаўчымі актамі.

Артыкул 8_1. Правы арганізацый, індывідуальных прадпрымальнікаў

Арганізацыі, індывідуальныя прадпрымальнікі маюць права:

запрошваць ва ўстаноўленым парадку дакументы і (або) звесткі, неабходныя для рашэння пытанняў, выкладзеных у зваротах;

звяртацца ў суд для спагнання з заяўнікаў расходаў, панесеных у сувязі з разглядам якая сістэматычна накіроўваецца (трох і болей разу на працягу года) неабгрунтаваных зваротаў у адну і тую ж арганізацыю, да аднаго і таго ж індывідуальнага прадпрымальніка ад аднаго і таго ж заяўніка, а таксама зваротаў, якія ўтрымліваюць яўна фальшывыя звесткі;

ажыццяўляць іншыя правы, прадугледжаныя сапраўдным Законам і іншымі актамі заканадаўства.

Артыкул 9. Абавязкі арганізацый, індывідуальных прадпрымальнікаў

Арганізацыі, індывідуальныя прадпрымальнікі абавязаны:

забяспечваць уважлівае, адказнае, спрыяльнае дачыненне да заяўнікаў;

не дапускаць фармалізму, бюракратызму, валакіты, прадузятых, нетактоўных паводзін, грубасці і непавагі да заяўнікаў;

прымаць меры для поўнага, аб'ектыўнага, усебаковага і своечасовага разгляду зваротаў;

прымаць законныя і абгрунтаваныя рашэнні;

інфармаваць заяўнікаў аб рашэннях, прынятых па выніках разгляду зваротаў;

прымаць у граніцах сваёй кампетэнцыі меры па аднаўленні парушаных праў, свабод і (або) законных інтарэсаў заяўнікаў;

забяспечваць кантроль за выкананнем рашэнняў, прынятых па зваротах;

вырашаць ва ўстаноўленым парадку пытанні аб прыцягненні да адказнасці асоб, па віне якіх дапушчана парушэнне праў, свабод і (або) законных інтарэсаў заяўнікаў;

растлумачваць заяўнікам парадак абскарджання адказаў на звароты ў выпадках, прадугледжаных сапраўдным Законам;

выконваць іншыя абавязкі, прадугледжаныя сапраўдным Законам і іншымі актамі заканадаўства.

ГЛАВА 2
ПАРАДАК ПАДАЧЫ І РАЗГЛЯДУ ЗВАРОТАЎ

Артыкул 10. Парадак падачы зваротаў і напрамку іх для разгляду ў адпаведнасці з кампетэнцыяй

1. Звароты падаюцца заяўнікамі ў пісьмовай або электроннай форме, а таксама выкладаюцца ў вуснай форме.

Пісьмовыя звароты падаюцца спецыяльным (кур'ерам), па пошце, у ходзе асабістага прыёму, шляхам унясення заўваг і (або) прапаноў у кнігу заўваг і прапаноў.

Вусныя звароты выкладаюцца ў ходзе асабістага прыёму.

Электронныя звароты падаюцца ў парадку, устаноўленым артыкулам 25 сапраўднага Закона.

2. Звароты падаюцца ў арганізацыі, індывідуальным прадпрымальнікам, да кампетэнцыі якіх датычыцца рашэнне пытанняў, выкладзеных у зваротах.

3. Арганізацыі пры паступленні да іх пісьмовых зваротаў, якія ўтрымліваюць пытанні, рашэнне якіх не датычыцца да іх кампетэнцыі, на працягу пяці рабочых дзён накіроўваюць звароты для разгляду арганізацыям у адпаведнасці з іх кампетэнцыяй і паведамляюць заяўнікаў у той ж тэрмін або ў той ж тэрмін у парадку, устаноўленым сапраўдным Законам, пакідаюць звароты без разгляду па сутнасці і паведамляюць аб гэтым заяўнікаў з растлумачэннем, у якую арганізацыю і ў якім парадку варта звярнуцца для рашэння пытанняў, выкладзеных у зваротах.

Пісьмовыя звароты, у якіх абскарджваюцца судовыя пастановы, не пазней пяці рабочых дзён вяртаюцца заяўнікам з растлумачэннем ім парадку абскарджання судовых пастаноў.

4. Калі рашэнне пытанняў, выкладзеных у ходзе асабістага прыёму, не датычыцца да кампетэнцыі арганізацыі, у якой праводзіцца асабісты прыём, якія адпавядаюць службовыя асобы не разглядаюць зварот па сутнасці, а растлумачваюць, у якую арганізацыю варта звярнуцца для рашэння пытанняў, выкладзеных у звароце.

Калі для рашэння пытання, выкладзенага ў вусным звароце і якое датычыцца да кампетэнцыі арганізацыі, у якой праводзіцца асабісты прыём, патрабуюцца дадатковае вывучэнне і праверка, зварот выкладаецца заяўнікам у пісьмовай форме і падлягае разгляду ў парадку, устаноўленым сапраўдным Законам для пісьмовых зваротаў.

5. Звароты, якія ўтрымліваюць інфармацыю аб якое гатуецца, якое ўчыняецца або дасканалым злачынстве або іншым правапарушэнні, не пазней пяці рабочых дзён накіроўваюцца арганізацыямі, у якія яны паступілі, у адпаведныя праваахоўныя або другія дзяржаўныя органы.

6. Забараняецца накіроўваць скаргі ў арганізацыі, дзеянні (бяздзейнасць) якія абскарджваюцца, за выключэннем выпадкаў, калі разгляд такой катэгорыі зваротаў датычыцца да выключнай кампетэнцыі гэтых арганізацый.

Артыкул 11. Тэрміны падачы зваротаў

1. Падача заяўнікамі заяў і прапаноў тэрмінам не абмяжоўваецца.

2. Скаргі могуць быць пададзены заяўнікамі на працягу трох гадоў з дня, калі яны даведаліся або павінны былі даведацца аб парушэнні іх праў, свабод і (або) законных інтарэсаў.

У выпадку, калі тэрмін, прызначаны ў частцы першай сапраўднага пункта, прапушчаны па ўважлівай прычыне (цяжкае захворванне, інваліднасць, працяглая камандзіроўка і інш.), наяўнасць якой пацверджана адпаведнымі дакументамі, прадстаўленымі заяўнікам, гэты тэрмін падлягае аднаўленню па рашэнні кіраўніка арганізацыі або індывідуальнага прадпрымальніка, і скарга разглядаецца ў парадку, устаноўленым сапраўдным Законам.

Артыкул 12. Патрабаванні, якія прад'яўляюцца да зваротаў

1. Звароты выкладаюцца на беларускай або рускай мове.

2. Пісьмовыя звароты грамадзян, за выключэннем прызначаных у пункце 4 сапраўднага артыкула, павінны ўтрымліваць:

найменне і (або) адрас арганізацыі або пасада асобы, якой накіроўваецца зварот;

прозвішча, уласнае імя, імя па бацьку (калі гэтакае маецца) або ініцыялы грамадзяніна, адрас яго месца жыхарства (месцы знаходжання);

пераказ сутнасці звароту;

асабісты подпіс грамадзяніна (грамадзян).

3. Пісьмовыя звароты юрыдычных асоб павінны ўтрымліваць:

найменне і (або) адрас арганізацыі або пасада асобы, якой накіроўваецца зварот;

поўнае найменне юрыдычнай асобы і яго месца знаходжання;

пераказ сутнасці звароту;

прозвішча, уласнае імя, імя па бацьку (калі гэтакае маецца) або ініцыялы кіраўніка або асобы, упаўнаважанай ва ўстаноўленым парадку падпісваць звароты;

асабісты подпіс кіраўніка або асобы, упаўнаважанай ва ўстаноўленым парадку падпісваць звароты, завераную пячаткай юрыдычнай асобы.

4. Заўвагі і (або) прапановы ўносяцца ў кнігу заўваг і прапаноў у адпаведнасці з формай кнігі заўваг і прапаноў, устаноўленай Саветам Міністраў Рэспублікі Беларусь.

5. Тэкст звароту павінен паддавацца прачытанню. Рукапісныя звароты павінны быць напісаны дакладным, патрабавальным почыркам. Не дапускаецца выкарыстанне ў зваротах нецэнзурных або зняважлівых слоў або выяўленняў.

6. Да пісьмовых зваротаў, якія падаюцца прадстаўнікамі заяўнікаў, дадаюцца дакументы, якія пацвярджаюць іх паўнамоцтвы.

7. У зваротах павінна ўтрымлівацца інфармацыя аб выніках іх папярэдняга разгляду з дадаткам (пры наяўнасці) якія пацвярджаюць гэту інфармацыю дакументаў.

Артыкул 13. Прыём і рэгістрацыя зваротаў

1. Звароты, пададзеныя ў парадку, устаноўленым сапраўдным Законам, падлягаюць абавязковаму прыёму і рэгістрацыі. Адмова ў прыёме зваротаў не дапускаецца.

Пры падачы заяўнікам некалькіх ідэнтычных зваротаў або зваротаў, якія ўтрымліваюць якія ўдакладняюць (якія дапаўняюць) дакументы і (або) звесткі, да напрамку адказу (паведамлення) на першапачатковы зварот на такія звароты можа накіроўвацца агульны адказ (паведамленне) у тэрміны, устаноўленыя сапраўдным Законам для разгляду першапачаткова які паступіў звароту. У гэтым выпадку прызначаныя звароты ўлічваюцца як адзін зварот.

2. Парадак вядзення справаводства па зваротах грамадзян і юрыдычных асоб ставіцца Саветам Міністраў Рэспублікі Беларусь.

Артыкул 14. Разгляд зваротаў па сутнасці

1. Пісьмовыя звароты лічацца разгледжанымі па сутнасці, калі разгледжаны ўсе выкладзеныя ў іх пытанні, прыняты належныя меры па абароне, забеспячэнні рэалізацыі, аднаўленню праў, свабод і (або) законных інтарэсаў заяўнікаў і ім накіраваны пісьмовыя адказы.

У адказах на пісьмовыя звароты аб даванні інфармацыі, апублікаванай у афіцыйных перыядычных друкарскіх выданнях, другіх сродках масавай інфармацыі або размешчанай у адкрытым доступе на афіцыйных сайтах дзяржаўных органаў і іншых дзяржаўных арганізацый у глабальнай камп'ютэрнай сетцы Інтэрнэт або на другіх дзяржаўных інфармацыйных рэсурсах глабальнай камп'ютэрнай сеткі Інтэрнэт, сайтах іншых арганізацый, замест такой інфармацыі могуць утрымлівацца назва, дата выхада і нумар афіцыйнага перыядычнага друкарскага выдання, другога сродку масавай інфармацыі, у якім апублікавана якая запрошваецца інфармацыя, або адрас сайта ў глабальнай камп'ютэрнай сетцы Інтэрнэт, на якім размешчана якая запрошваецца інфармацыя.

Пісьмовыя адказы могуць не накіроўвацца заяўнікам, калі для рашэння выкладзеных у зваротах пытанняў здзейснены пэўныя дзеянні (выкананы работы, аказаны паслугі) у прысутнасці заяўнікаў. Вынікі разгляду прызначаных зваротаў па сутнасці афармляюцца пры дапамозе ўчынення заяўнікамі адпаведных запісаў на зваротах або ў кнізе заўваг і прапаноў, якія завяраюцца подпісамі заяўнікаў, або стварэнні асобнага дакумента, які пацвярджае ўчыненне гэтых дзеянняў (выкананне работ, аказанне паслуг).

2. Вусныя звароты лічацца разгледжанымі па сутнасці, калі разгледжаны ўсе выкладзеныя ў іх пытанні, прыняты належныя меры па абароне, забеспячэнні рэалізацыі, аднаўленню праў, свабод і (або) законных інтарэсаў заяўнікаў і адказы аб'яўлены заяўнікам у ходзе асабістага прыёму, на якім выкладзены вусныя звароты.

3. Пры адсутнасці ў зваротах якіх-небудзь рэкамендацый, патрабаванняў, хадайніцтваў, паведамленняў аб парушэнні актаў заканадаўства, недахопах у рабоце арганізацый або пры наяўнасці ў іх толькі падзякі такія звароты прымаюцца да звесткі і адказы на іх не накіроўваюцца.

Артыкул 15. Пакіданне зваротаў без разгляду па сутнасці

1. Пісьмовыя звароты могуць быць пакінуты без разгляду па сутнасці, калі:

звароты не адпавядаюць патрабаванням, устаноўленым пунктамі 1–6 артыкула 12 сапраўднага Закона;

звароты падлягаюць разгляду ў адпаведнасці з заканадаўствам аб канстытуцыйным судаводстве, грамадзянскім, грамадзянскім працэсуальным, гаспадарчым працэсуальным, крымінальна-працэсуальным заканадаўствам, заканадаўствам, якое вызначае парадак адміністрацыйнага працэсу, заканадаўствам аб адміністрацыйных працэдурах, звароты з'яўляюцца зваротамі работніка да наймальніка або ў адпаведнасці з заканадаўчымі актамі вызначаны іншы парадак падачы і разгляду такіх зваротаў;

звароты ўтрымліваюць пытанні, рашэнне якіх не датычыцца да кампетэнцыі арганізацыі, у якую яны паступілі, у тым ліку калі заўвагі і (або) прапановы, унесеныя ў кнігу заўваг і прапаноў, не датычацца да дзейнасці гэтае арганізацыі, індывідуальнага прадпрымальніка, не тычацца якасці якія вырабляюцца (якія рэалізуюцца) імі тавараў, якія выконваюцца работ, якія аказваюцца паслуг;

прапушчаны без уважлівай прычыны тэрмін падачы скаргі;

заяўнікам пададзена паўторны зварот, у тым ліку ўнесены ў кнігу заўваг і прапаноў, і ў ім не ўтрымліваюцца новыя абставіны, якія маюць значэнне для разгляду звароту па сутнасці;

з заяўнікам спынена перапіска па выкладзеным у звароце пытанням.

2. Вусныя звароты могуць быць пакінуты без разгляду па сутнасці, калі:

не прад'яўлены дакументы, якія сведчаць асоба заяўнікаў, іх прадстаўнікоў, а таксама дакументы, якія пацвярджаюць паўнамоцтвы прадстаўнікоў заяўнікаў;

звароты ўтрымліваюць пытанні, рашэнне якіх не датычыцца да кампетэнцыі арганізацыі, у якой праводзіцца асабісты прыём;

заяўніку ў ходзе асабістага прыёму ўжо быў дадзены вычарпальны адказ на якія цікавяць яго пытанні або перапіска з гэтым заяўнікам па такіх пытаннях была спынена;

заяўнік у ходзе асабістага прыёму дапускае выкарыстанне нецэнзурных або зняважлівых слоў або выяўленняў.

3. Рашэнне аб пакіданні пісьмовага звароту без разгляду па сутнасці прымаюць кіраўнік арганізацыі, індывідуальны прадпрымальнік, да якіх паступіў зварот, або ўпаўнаважаную імі службовую асобу.

4. Пры пакіданні пісьмовага звароту без разгляду па сутнасці, за выключэннем выпадкаў, прадугледжаных абзацам сёмым пункта 1 сапраўднага артыкула, артыкулам 23, часткай другой пункта 1 артыкула 24 сапраўднага Закона, заяўнік на працягу пяці рабочых дзён пісьмова паведамляецца аб пакіданні звароту без разгляду па сутнасці з указаннем прычын прыняцця такога рашэння і ёй вяртаюцца арыгіналы дакументаў, прыкладзеных да звароту.

У выпадках, прадугледжаных абзацамі трэцім і чацвёртым пункта 1 сапраўднага артыкула, за выключэннем выпадку, прадугледжанага часткай другога пункта 1 артыкула 24 сапраўднага Закона, заяўнікам таксама высвятляецца, у які арганізацыю і ў якім парадку варта звярнуцца для рашэння пытанняў, выкладзеных у зваротах.

5. Рашэнне аб пакіданні вуснага звароту, выкладзенага ў ходзе асабістага прыёму, без разгляду па сутнасці аб'яўляецца заяўніку ў ходзе гэтага прыёму службовай асобай, якая праводзіць асабісты прыём, з указаннем прычын прыняцця такога рашэння.

Артыкул 16. Адкліканне звароту

1. Заяўнік мае права адклікаць сваё зварот да разгляду яго па сутнасці шляхам падачы адпаведнай пісьмовай заявы.

2. У выпадку адклікання заяўнікам свайго звароту арганізацыя, індывідуальны прадпрымальнік спыняюць разгляд гэтага звароту па сутнасці і вяртаюць заяўніку арыгіналы дакументаў, прыкладзеных да звароту.

Артыкул 17. Тэрміны пры разглядзе зваротаў

1. Плынь тэрмінаў, якія вызначаюцца месяцамі або днямі, пачынаецца з дня, які ідзе следам за днём рэгістрацыі звароту ў арганізацыі, унясенні заўваг і (або) прапаноў у кнігу заўваг і прапаноў арганізацыі, індывідуальнага прадпрымальніка.

Плынь тэрмінаў, якія вызначаюцца месяцамі або днямі, лічыцца ў месяцах або каляндарных днях, калі іншае не вызначана сапраўдным Законам.

Тэрмін разгляду зваротаў, накіраваных у адпаведнасці з часткай першай пункта 3 артыкула 10 сапраўднага Закона ў арганізацыі для разгляду ў адпаведнасці з іх кампетэнцыяй, лічыцца з дня, які ідзе следам за днём рэгістрацыі зваротаў у гэтых арганізацыях.

Тэрміны разгляду зваротаў, накіраваных дэпутату Палаты прадстаўнікоў, члену Савета Рэспублікі Нацыянальнага схода Рэспублікі Беларусь, дэпутату мясцовага Савета дэпутатаў, які адсутнічае ў сувязі з водпускам, часовай непрацаздольнасцю, службовай камандзіроўкай, лічацца з дня, які ідзе следам за днём заканчэння водпуску, часовай непрацаздольнасці, службовай камандзіроўкі.

2. Тэрмін разгляду зваротаў, які падлічваецца месяцамі, выходзіць у адпаведны лік апошняга месяца гэтага тэрміну. Калі заканчэнне тэрміну, які падлічваецца месяцамі, даводзіцца на месяц, у якім не адпаведнага ліку, то тэрмін разгляду зваротаў выходзіць у апошні дзень гэтага месяца.

Калі апошні дзень тэрміну разгляду зваротаў даводзіцца на нерабочы дзень, то днём сканчэння тэрміну лічыцца першы наступны за ім рабочы дзень.

3. Пісьмовыя звароты павінны быць разгледжаны не пазней пятнаццаці дзён, а звароты, якія патрабуюць дадатковага вывучэння і праверкі, – не пазней аднаго месяца, калі іншы тэрмін не вызначаны заканадаўчымі актамі.

У выпадку, калі для рашэння выкладзеных у зваротах пытанняў неабходныя ўчыненне пэўных дзеянняў (выкананне работ, аказанне паслуг), атрыманне інфармацыі з замежнай дзяржавы ў тэрміны, якія перавышаюць месячны тэрмін, заяўнікам у тэрмін не пазней аднаго месяца з дня, які ідзе следам за днём паступлення зваротаў, накіроўваецца пісьмовае паведамленне аб прычынах перавышэння месячнага тэрміну і тэрмінах учынення такіх дзеянняў (выкананні работ, аказання паслуг) або тэрмінах разгляду зваротаў па сутнасці.

Артыкул 18. Патрабаванні да пісьмовых адказаў (паведамленняў) на пісьмовыя звароты

1. Пісьмовыя адказы (паведамленні) на пісьмовыя звароты выкладаюцца на мове звароту. Пісьмовыя адказы павінны быць абгрунтаванымі і матываванымі (пры неабходнасці – са спасылкамі на нормы актаў заканадаўства), утрымліваць канкрэтныя фармулёўкі, якія абвяргаюць або якія пацвярджаюць доказы заяўнікаў.

У пісьмовых адказах на скаргі ў дачыненні дзеянняў (бяздзейнасці) арганізацый, індывідуальных прадпрымальнікаў і іх работнікаў павінны ўтрымлівацца аналіз і адзнака прызначаных дзеянняў (бяздзейнасці), інфармацыя аб прынятых мерах у выпадку прызнання скарг абгрунтаванымі.

У выпадку, калі ў пісьмовых адказах на пісьмовыя звароты ўтрымліваюцца рашэнні аб поўнай або частковай адмове ў задавальненні зваротаў, у такіх адказах указваецца парадак іх абскарджання.

2. Пісьмовыя адказы (паведамленні) на пісьмовыя звароты падпісваюцца кіраўніком арганізацыі, індывідуальным прадпрымальнікам або ўпаўнаважанымі імі службовымі асобамі.

Артыкул 19. Расходы, звязаныя з разглядам зваротаў

1. Звароты разглядаюцца без спагнання платы.

2. Расходы, панесеныя арганізацыямі, індывідуальнымі прадпрымальнікамі ў сувязі з разглядам якая сістэматычна накіроўваецца (трох і болей разу на працягу года) неабгрунтаваных зваротаў у адну і тую ж арганізацыю, да аднаго і таго ж індывідуальнага прадпрымальніка ад аднаго і таго ж заяўніка, а таксама зваротаў, якія ўтрымліваюць яўна фальшывыя звесткі (сумы, якія падлягаюць выплаце экспертам і другім спецыялістам, якія прыцягваюцца да разгляду зваротаў, паштовыя расходы, расходы, звязаныя з выездам на месца разгляду звароту, і другія расходы, за выключэннем аплаты рабочага часу работнікаў, якія разглядаюць звароты), могуць быць спагнаны з заяўнікаў у судовым парадку ў адпаведнасці з заканадаўствам.

3. Парадак разліку расходаў, прызначаных у пункце 2 сапраўднага артыкула, ставіцца Саветам Міністраў Рэспублікі Беларусь.

Артыкул 20. Абскарджанне адказаў на звароты

1. Адказ арганізацыі на зварот або рашэнне аб пакіданні звароту без разгляду па сутнасці могуць быць абскарджаны ў вышэйстаячую арганізацыю.

Інфармацыя аб найменні, месцы знаходжання і рэжыме работы вышэйстаячых арганізацый размяшчаецца ў арганізацыях у агульнадаступных месцах (на інфармацыйных стэндах, табло і (або) іншым спосабам).

2. Вышэйстаячая арганізацыя пры паступленні такой скаргі правярае якія ўтрымліваюцца ў ёй звесткі і пры наяўнасці падстаў для станоўчага рашэння выкладзеных у звароце пытанняў разглядае зварот па сутнасці або выдае адпаведным арганізацыям, якія разглядалі зварот па сутнасці, абавязковы для выканання прадпісанне аб належным рашэнні гэтых пытанняў, аб чым паведамляе заяўніка. Арганізацыя, якая атрымала такое прадпісанне, павінна выканаць яго ў прызначаны ў прадпісанні тэрмін, але не пазней аднаго месяца і на працягу трох рабочых дзён паведаміць аб гэтым у вышэйстаячую арганізацыю, а таксама накіраваць адказ заяўніку.

3. Адказ арганізацыі на зварот або рашэнне аб пакіданні звароту без разгляду па сутнасці пасля абскарджання ў вышэйстаячую арганізацыю могуць быць абскарджаны ў суд у парадку, устаноўленым заканадаўствам.

4. Адказ на скаргу ў вышэйстаячую арганізацыю можа абскарджаны ў суд, калі пры разглядзе гэтае скаргі прынята новае рашэнне, якое датычыцца да кампетэнцыі адпаведнай вышэйстаячай арганізацыі.

5. Разгляд вышэйстаячай арганізацыяй скаргі па сутнасці ажыццяўляецца ў парадку і тэрміны, устаноўленыя сапраўдным Законам для разгляду зваротаў.

6. Адказ на зварот або рашэнне аб пакіданні звароту без разгляду па сутнасці арганізацыі, не якая мае вышэйстаячай арганізацыі, а таксама індывідуальнага прадпрымальніка могуць быць абскарджаны ў суд у парадку, устаноўленым заканадаўствам.

ГЛАВА 3
АСАБЛІВАСЦІ РАЗГЛЯДУ АСОБНЫХ ВІДАЎ ЗВАРОТАЎ

Артыкул 21. Разгляд паўторных зваротаў

1. Пры пакіданні ў адпаведнасці з абзацамі трэцім, чацвёртым або шостым пункта 1 артыкула 15 сапраўднага Закона паўторнага звароту без разгляду па сутнасці заяўнік пісьмова паведамляецца, што паўторны зварот беспадстаўнае і перапіска з ім па гэтым пытанні спыняецца.

2. Пры паступленні паўторнага звароту ад заяўніка, перапіска з якім спынена, такі зварот пакідаецца без разгляду па сутнасці без паведамлення аб гэтым заяўніка.

Артыкул 22. Разгляд калектыўных зваротаў

1. Калектыўныя звароты разглядаюцца ў парадку, устаноўленым сапраўдным Законам.

2. Калектыўныя звароты трыццаці і болей заяўнікаў у арганізацыі па пытаннях, якія ўваходзяць у іх кампетэнцыю, падлягаюць разгляду з выездам на месца, калі іншае не выцякае з гэтых зваротаў.

3. У выпадку, калі ў калектыўным звароце прызначаны заяўнік, якому трэба накіраваць адказ, адказ на такі зварот накіроўваецца гэтаму заяўніку з просьбай праінфармаваць другіх заяўнікаў. У іншым выпадку адказ на калектыўны зварот накіроўваецца першаму ў спісе заяўніку, які вызначыў адрас свайго месца жыхарства (месцы знаходжання), з просьбай праінфармаваць другіх заяўнікаў.

Артыкул 23. Разгляд ананімных зваротаў

Ананімныя звароты, то значыць звароты заяўнікаў, у якіх не прызначаны прозвішча, уласнае імя, імя па бацьку (калі гэтакае маецца) або ініцыялы грамадзяніна або адрас яго месца жыхарства (месцы знаходжання) або найменне юрыдычнай асобы (поўнае або скарочанае) або яго месца знаходжанні або прызначаныя даныя не адпавядаюць рэчаіснасці, не падлягаюць разгляду, калі яны не ўтрымліваюць звестак аб якое гатуецца, якое ўчыняецца або дасканалым злачынстве.

Артыкул 24. Разгляд заўваг і (або) прапаноў, унесеных у кнігу заўваг і прапаноў

1. У кнігу заўваг і прапаноў уносяцца заўвагі і (або) прапановы аб дзейнасці арганізацыі, індывідуальнага прадпрымальніка, якасці якія вырабляюцца (якія рэалізуюцца) імі тавараў, якія выконваюцца работ, якія аказваюцца паслуг.

Заўвагі і (або) прапановы, унесеныя ў кнігу заўваг і прапаноў і не якія датычацца да дзейнасці арганізацыі, індывідуальнага прадпрымальніка, не якія дакранаюцца якасці якія вырабляюцца (якія рэалізуюцца) імі тавараў, якія выконваюцца работ, якія аказваюцца паслуг, пакідаюцца без разгляду па сутнасці без паведамлення аб гэтым заяўніка.

Кніга заўваг і прапаноў вядзецца ў арганізацыі, яе адасобленых падраздзяленнях, размешчаных па-за месцам знаходжання арганізацыі, у індывідуальнага прадпрымальніка, а таксама ў месцах рэалізацыі імі тавараў, выканання работ, аказання паслуг.

2. Арганізацыя, індывідуальны прадпрымальнік абавязаны прад'яўляць кнігу заўваг і прапаноў па першым патрабаванні заяўніка.

3. Адмова арганізацыі ў даванні кнігі заўваг і прапаноў можа абскарджаны ў вышэйстаячую арганізацыю.

Адмова ў даванні кнігі заўваг і прапаноў пасля абскарджання ў вышэйстаячую арганізацыю можа абскарджаны ў суд у парадку, устаноўленым заканадаўствам.

Адмова арганізацыі, не якая мае вышэйстаячай арганізацыі, або індывідуальнага прадпрымальніка ў даванні кнігі заўваг і прапаноў можа абскарджаны ў суд у парадку, устаноўленым заканадаўствам.

4. Звесткі аб выніках разгляду заўваг і (або) прапаноў, а таксама адзнака аб накіраваным заяўніку адказе ўносяцца арганізацыяй, індывідуальным прадпрымальнікам у кнігу заўваг і прапаноў.

Копія адказу заяўніку захоўваецца разам з кнігай заўваг і прапаноў.

5. Кніга заўваг і прапаноў выдаецца, вядзецца і захоўваецца ў парадку, устаноўленым Саветам Міністраў Рэспублікі Беларусь.

Артыкул 25. Разгляд электронных зваротаў

1. Электронныя звароты, якія паступілі ў дзяржаўныя органы і іншыя дзяржаўныя арганізацыі, падлягаюць разгляду ў парадку, устаноўленым для разгляду пісьмовых зваротаў, з улікам асаблівасцей, прадугледжаных сапраўдным артыкулам.

На афіцыйным сайце дзяржаўнага органа, іншай дзяржаўнай арганізацыі ў глабальнай камп'ютэрнай сетцы Інтэрнэт павінна быць размешчана інфармацыя аб спосабе або спосабах падачы электронных зваротаў у гэты дзяржаўны орган, іншую дзяржаўную арганізацыю (напрамак на адрас электроннай пошты і (або) размяшчэнне ў спецыяльнай рубрыцы на афіцыйным сайце ў глабальнай камп'ютэрнай сетцы Інтэрнэт).

Патрабаванні да спецыяльнай рубрыкі на афіцыйных сайтах дзяржаўных органаў і іншых дзяржаўных арганізацый у глабальнай камп'ютэрнай сетцы Інтэрнэт, прызначанай для размяшчэння электронных зваротаў, вызначаюцца Саветам Міністраў Рэспублікі Беларусь.

Электронныя звароты, якія паступілі ў арганізацыі, не прызначаныя ў частцы першай сапраўднага пункта, не разглядаюцца, калі іншы парадак работы з такімі зваротамі не вызначаны кіраўніком арганізацыі (вышэйстаячай арганізацыі).

2. Электронныя звароты павінны адпавядаць патрабаванням, устаноўленым пунктам 1, абзацамі другім–чацвёртым пункта 2 або абзацамі другім–пятым пункта 3 артыкула 12 сапраўднага Закона, а таксама ўтрымліваць адрас электроннай пошты заяўніка.

Да электронных зваротаў, якія падаюцца прадстаўнікамі заяўнікаў, павінны дадавацца электронныя копіі дакументаў, якія пацвярджаюць іх паўнамоцтвы.

Пры незахаванні патрабаванняў, прызначаных у частках першай і другой сапраўднага пункта, электронны зварот можа пакінута без разгляду па сутнасці ў парадку, устаноўленым пунктам 4 артыкула 15 сапраўднага Закона.

3. Адкліканне электроннага звароту ажыццяўляецца шляхам падачы пісьмовай заявы або напрамку заявы ў электроннай форме тым ж спосабам, якім было накіравана электронны зварот.

4. Калі для разгляду электроннага звароту па сутнасці трэба ўказанне персанальных даных заяўніка або іншых асоб, за выключэннем якія ўтрымліваюцца ў звароце, заяўніку прапануецца звярнуцца з вусным або пісьмовым зваротам.

5. Адказы (паведамленні) на электронныя звароты накіроўваюцца на адрас электроннай пошты заяўнікаў, прызначаны ў электронных зваротах, за выключэннем выпадкаў, прадугледжаных часткай другога сапраўднага пункта.

На электронныя звароты даюцца пісьмовыя адказы (накіроўваюцца пісьмовыя паведамленні) у выпадках, калі:

заяўнік у сваім электронным звароце просіць накіраваць пісьмовы адказ або адначасова накіраваць пісьмовы адказ і адказ на адрас яго электроннай пошты;

у электронным звароце прызначаны адрас электроннай пошты, па якому па тэхнічных прычынах не ўдалося даць адказ (паведамленне).

6. Адказы (паведамленні) на электронныя звароты, якія накіроўваюцца на адрас электроннай пошты заяўніка, павінны адпавядаць патрабаванням, устаноўленым пунктам 1 артыкула 18 сапраўднага Закона, а таксама ўтрымліваць прозвішча, уласнае імя, імя па бацьку (калі гэтакае маецца) або ініцыялы кіраўніка дзяржаўнага органа або іншай дзяржаўнай арганізацыі або асобы, упаўнаважанай ім падпісваць ва ўстаноўленым парадку адказы на звароты.

7. У выпадку, калі якія паступаюць электронныя звароты аналагічнага зместу ад розных заяўнікаў носяць масавы характар (болей дзесяці зваротаў), адказы на такія звароты па рашэнні кіраўніка дзяржаўнага органа або іншай дзяржаўнай арганізацыі або асобы, упаўнаважанай ім падпісваць ва ўстаноўленым парадку адказы на звароты, могуць размяшчацца на афіцыйным сайце дзяржаўнага органа або іншай дзяржаўнай арганізацыі ў глабальнай камп'ютэрнай сетцы Інтэрнэт без напрамку адказаў (паведамленняў) заяўнікам.

ГЛАВА 4
АДКАЗНАСЦЬ ЗА ПАРУШЭННЕ ЗАКАНАДАЎСТВА ПРЫ ПАДАЧЫ І РАЗГЛЯДЗЕ ЗВАРОТАЎ. КАНТРОЛЬ І НАГЛЯД ЗА ПРЫТРЫМЛІВАННЕМ ПАРАДКУ РАЗГЛЯДУ ЗВАРОТАЎ

Артыкул 26. Адказнасць за парушэнне парадку разгляду зваротаў

За парушэнне парадку разгляду зваротаў арганізацыі, іх службовыя асобы, індывідуальныя прадпрымальнікі і іх работнікі нясуць адказнасць у адпаведнасці з заканадаўчымі актамі.

Артыкул 27. Адказнасць заяўнікаў за парушэнне заканадаўства пры падачы і разглядзе зваротаў

Падача заяўнікамі зваротаў, якія ўтрымліваюць паклёп або знявагі, або ўчыненне імі пры падачы і разглядзе зваротаў іншых проціпраўных дзеянняў вабяць адказнасць у адпаведнасці з заканадаўчымі актамі.

Артыкул 28. Кантроль і нагляд за прытрымліваннем парадку разгляду зваротаў

1. Кантроль і нагляд за прытрымліваннем парадку разгляду зваротаў ажыццяўляюцца арганізацыямі ў адпаведнасці з іх кампетэнцыяй.

2. Арганізацыі ў мэтах пастаяннага ўдасканальвання работы са зваротамі абавязаны вывучаць, аналізаваць і сістэматызаваць якія ўтрымліваюцца ў іх пытанні, даныя аб колькасці і характары зваротаў і прынятых па іх рашэнняў, размяркоўваць на сваіх афіцыйных сайтах у глабальнай камп'ютэрнай сетцы Інтэрнэт адказы на якія часта найбольш узнімаецца ў зваротах пытанні (пры іх наяўнасці), праводзіць праверкі прытрымлівання парадку разгляду зваротаў у гэтых арганізацыях і прымаць меры па ліквідацыі прызначаныя ў зваротах і выяўленых парушэнняў.

Органы, якія ажыццяўляюць ведамасны кантроль, абавязаны кантраляваць прытрымліванне патрабаванняў сапраўднага Закона падначаленымі ім або ўваходнымі ў іх склад (сістэму) арганізацыямі і прымаць ва ўстаноўленым парадку меры па ліквідацыі выяўленых парушэнняў.

3. Якія кантралююць (наглядныя) органы пры правядзенні праверак дзейнасці арганізацый і індывідуальных прадпрымальнікаў у парадку, устаноўленым заканадаўчымі актамі, правяраюць прытрымліванне імі парадку вядзення і захоўвання кнігі заўваг і прапаноў.

ГЛАВА 5
ЗАКЛЮЧНЫЯ ПАЛАЖЭННІ

Артыкул 29. Прызнанне страціўшымі сілу некаторых законаў і асобных палажэнняў законаў

Прызнаць страціўшымі сілу:

Закон Рэспублікі Беларусь ад 6 чэрвеня 1996 года «Аб зваротах грамадзян» (Ведамасці Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь, 1996 г., № 21, арт. 376);

Закон Рэспублікі Беларусь ад 1 лістапада 2004 года «Аб унясенні змяненняў і дапаўненняў у некаторыя законы Рэспублікі Беларусь па пытаннях разгляду зваротаў грамадзян» (Нацыянальны рэестр прававых актаў Рэспублікі Беларусь, 2004 г., № 189, 2/1089);

пункт 20 артыкула 65 Закона Рэспублікі Беларусь ад 4 студзеня 2010 года «Аб мясцовым кіраванні і самакіраванні ў Рэспубліцы Беларусь» (Нацыянальны рэестр прававых актаў Рэспублікі Беларусь, 2010 г., № 17, 2/1660);

абзац трэці артыкула 30 Закона Рэспублікі Беларусь ад 1 ліпеня 2010 года «Аб Камітэце дзяржаўнага кантролю Рэспублікі Беларусь і яго тэрытарыяльных органах» (Нацыянальны рэестр прававых актаў Рэспублікі Беларусь, 2010 г., № 162, 2/1697).

Артыкул 30. Меры па рэалізацыі палажэнняў сапраўднага Закона

Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь у шасцімесячны тэрмін:

сумесна з Нацыянальным цэнтрам заканадаўства і прававых даследаванняў Рэспублікі Беларусь падрыхтаваць і ўнесці ва ўстаноўленым парадку прапановы па прывядзенні заканадаўчых актаў у адпаведнасць з сапраўдным Законам;

прывесці рашэнні Урада Рэспублікі Беларусь у адпаведнасць з сапраўдным Законам;

забяспечыць прывядзенне рэспубліканскімі органамі дзяржаўнага кіравання, падпарадкаванымі Ураду Рэспублікі Беларусь, іх нарматыўных прававых актаў у адпаведнасць з сапраўдным Законам;

прыняць іншыя меры, неабходныя для рэалізацыі палажэнняў сапраўднага Закона.

Артыкул 31. Уступленне ў сілу сапраўднага Закона

Сапраўдны Закон уступае ў сілу праз шэсць месяцаў пасля яго афіцыйнага апублікавання, за выключэннем сапраўднага артыкула і артыкулы 30, якія ўступаюць у сілу з дня афіцыйнага апублікавання сапраўднага Закона.

 

Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь А.Лукашэнка